Twitter
RSS RSS

zaterdag 29 december 2012

Hummus


Oke, er bestaan al honderden soorten recepten voor hummus. Ik doe er gewoon een schepje bovenop, namelijk nog een recept. Maar ik vind dat dit de beste is (bluffen is soms ook gepast, haha).
Oke, het is een evergreen, maar ik dacht: zo met oud en nieuw in het verschiet... je hebt vast allerlei gezellige mensen waarmee je gaat aftellen, oliebollen eten en hapjes versnaperen. Die kun je dan mooi kennis laten maken met een echt veganistisch dipje of smeerseltje, waar dit beide voor fungeert. Ook als deze gezellige mensen al op en top vega zijn is dit een goede optie, lijkt mij. Dus steek de kaarsjes aan en neem wat crackertjes en worteltjes, Zet de worteltjes in een mooi vaasje, hummus erbij en laat iedereen maar komen!
 

Je kunt gewoon kikkererwten uit blik gebruiken. Je kunt ook droge kikkererwten een nacht voorweken in ruim water. Ververs het water en kook in ongeveer 45 minuten de kikkererwten gaar. Giet de kikkererwten af en ze zijn klaar voor gebruik! Als je nog kikkererwten overhoudt, doe ze dan in een diepvriesbakje en vries ze in. Zo heb je altijd kikkererwten bij de hand. Strooi ze zo bevroren en al in een soep of stoofschotel!

Ik wens jullie allen een nieuwjaar met veel lekkere gerechtjes en plezier in de keuken!

zondag 23 december 2012

Shepherd's pie



Voor degene die, net als ik, de kerstdagen in gaat zonder al teveel feest gedruis, hier een recept voor een feestelijk en warm gerecht, maar zonder teveel poespas. Uiteraard past dit uiteindelijk ook in een feestelijke omgeving. Het is maar hoe je het ziet...Het is geen haute cuisine. Vorig jaar heb ik wel een 5 gangen diner georganiseerd en geheel zelf gekookt. Super leuk, maar dit jaar houd ik het simpel. Als ik heel eerlijk ben, ben ik niet zo'n kerst- en oud en nieuwfiguur. Hooguit dat het weer een moment is dat je al je kooktalenten van stal mag halen en tentoon mag stellen ten aanzien van vrienden en familie, die vervolgens smullen en jij gaat met meerdere veren in je bilpartij weer huiswaarts.


Uiteraard kun je de wijn weglaten voor een alcohol vrije variant. De smaak blijft goed!

Desalniettemin: een fijne kerst aan ieder van jullie gewenst.

woensdag 12 december 2012

Chocolade mousse taart

De taart is een gedrocht maar monsterlijk lekker. Ik heb getracht de taart op zijn meest eleganst op de foto te zetten. Nu weet ik waar de naam modder taart vandaan komt maar jemineetje, zo lekker dat je niet alleen je vingers erbij opeet maar ook je hand en vervolgens je armen. Vervolgens laat je je voldaan in een stoel zakken en val je inslaap dromend van taart muffins en koekjes.




Wat je ook prima zou kunen doen is muffins bakken van het beslag voeg aan het beslag aan het eind nog 60 gram pure chocolade in stukjes toe en bak ze 16 a 20 min.


maandag 3 december 2012

Vol verwachting klopt onze pepernoot


Nog snel op de valreep, voordat Sint Nicolaas en al zijn pieten ons ondertussen koud geworden kikkerlandje uitvaren en de sneeuw en regen inruilen voor een heerlijk spaans zonnetje, hier een recept voor pepernootjes. Deze kun je samen met een kop warme chocolade(soja)melk tijdens het uitpakken van je surprise oppeuzelen.
Wanneer je geen elektrische koffiemolen hebt kun je eventueel een moedige poging wagen met een vijzel de kruiden te vermalen. En anders kun je ook kant en klaar koekkruiden in een (bio) winkel krijgen. Mijn ervaring is wel dat de koekkruiden uit de winkel minder krachtig zijn dan zelf net vers gemalen kruiden.

Ik las laatst in van mijn kookboeken van Lisette Kreischer dat zij in haar kruidnootjes dadelstroop doet in plaast van keukenstroop. Zeker een optie als je de pepernootjes suikervrij wilt maken.

zaterdag 24 november 2012

Linzensoep

 
Ondertussen ben ik snip verkouden en snotter ik wat op de bank en in bed. Desalniettemin kan ik wel even (eindlelijk) een receptje plaatsen.
Het is de linzensoep die in de vorig bericht al zichtbaar was. De soep is erg lekker in combinatie met de focaccia, maar uiteraard kun je beide ook los of met andere gerechten eten.
Gister heb ik, ook al snotterend, een sherperd's pie gemaakt. De vulling was van bruine linzen, bleekselderij, wortel, prei, ui, etc., wat vervolgens onder een dekentje van aardappelpuree wordt ingestopt en een tijdje de oven in gaat.
Inmiddels is de herfst met al zijn glorie ingetreden, waar ik van geniet. Maar de kortere dagen zijn ook ingetreden wat foto's maken, en dan nog een aantrekkelijke goedbelichte afbeelding overhouden, lastig maakt, vooral als het avond maaltijden betreft. Dus ik hoop dat ik de winter al fotograferend door kom. De rest komt wel goed.
Zo zijn er meerdere recepten, onder andere de shepherd's pie, die ik met veel liefde wil tonen, maar de foto is niet om aan te zien. Daarbij weet ik niet heel veel over fotograferen. Uiteindelijk doe ik altijd maar wat. Dus tja,in de toekomst zal ik wellicht fotoloos of door creatieviteit ondervangen trots mijn shepherd pie tonen...
Na mijn ballade over foto's hier dan het recpet voor de soep.
 
 
De hoeveelheid van deze soep is groot. Je kunt er zeker acht knorrende buiken mee vullen. Ook is het een ideale soep om in porties in te vriezen en op dagen dat je weinig tijd hebt snel op te warmen en zo toch een volwaardige maaltijd te hebben.

Het is een echte herfstsoep die behoorlijk zwaar kan zijn. Om de smaken te balanseren en er een frisse noot aan te geven is het zeker een aanrader om de soep met citroensap op te frissen.
 
 
Hier de kers op de taart; een geweldig fragment van 'The Young Ones' over...je raadt het al...linzen. Als je de serie niet kent is het zeker een aanrader om een keer te kijken. Ik ben fan!

zondag 11 november 2012

Royale uien Focaccia



Laatst had ik hoog bezoek, namelijk mijn nichtje. Ja, ik ben al tante, zeg ik trots en ik voel mij altijd zeer vereerd om haar te zien. Ze kwam een middagslaapje doen op onze zeer royale zolder suitte. Verder at ze nog een stukje focaccia en een appeltje met ons mee en klom ze met veel plezier onze zoldertrap op en af en trok ze de boeken het liefst allemaal één voor één uit de kast. De papa en mama (tweelingbroer van mijn vriend en zijn vrouw) voorzag ik van een lunch met een stevige herfstsoep en een uien focaccia broodje.

Heb jij nou ook hoog bezoek? Hier het recept voor een royale uien focaccia…
(Schrik niet van het lange recept, uiteindelijk is het vrij eenvoudig)




Bij dit recept heb ik half volkorenmeel en half bloem gebruikt. Uiteraard kun je ook het deeg geheel van bloem maken voor een wat lichtere variant.

Laatst had ik een knoflook focaccia gebakken. Hiervoor vervang je de ui met 1/3 bol gepofte knoflook en voeg je een halve theelepel tijm en één theelepel oregano toe aan het gist mengsel waar je uiteindelijk het brood van kneed.

Knoflook poffen:

Knoflook pof je door één hele bol, zonder hem verder te pellen, met iets olie te besprenkelen en vervolgens een half uur in de oven op 200 C te poffen. Het resultaat is een bol waar je de teentjes knoflook uit kunt knijpen. Het poffen zorgt ervoor dat de zoetigheid die knoflook kan hebben vooral te proeven is. Verder heeft het een milde knoflook smaak. Ook lekker door dressings, soepen en sauzen.

Verder kan ik je vertellen dat het niet erg is om vrij royaal om te gaan met je olijfolie, die uiteraard extra vierge is. Dit zorgt voor een betere  smaak en textuur van het brood.



zondag 4 november 2012

Apple crumble oftewel gewoon appel kruimel


Ondanks de wat mindere appel oogst dit jaar heb ik nog niet minder appel kruimel gemaakt en gegeten. Het is een super simpel recept en zo ontzettend lekker en verwarmend. Als kind lustte ik bijna niks. Ik was erg lastig qua eten, maar gaf mij een pot appelmoes en ik was tevree. Een zwak hebben voor dingen zoals appel kruimel, appelcompote en appeltaart zijn de naweeën van mijn kindertijd, ben ik bang. Ik lieg niet als ik je vertel dat ik met gemak de helft van deze appel kruimel in mijn eentje in een keer op kan eten...ach ja, op zijn tijd is dat zo verkeerd nog niet. Dit recept is vrij makkelijk en gaat bijna altijd wel goed. Ook is het zo gezellig om met de herfst zo'n dessert te eten. Lekker warm en fijne herfst kruiden...Nou ja, genoeg gekletst. Hier het recept!


De rozijnen zijn geheel optioneel. Als je er niet zo van houdt, kun je ze weglaten. Houd er dan wel rekening mee dat de vulling net iets natter kan worden omdat de rozijnen vaak het sap van de gare appels in zich opnemen. 

De amandelen vind ik er perfect bij passen. Het geeft een zoete notige smaak aan de kruimel. Je zou ook amandelmeel kunnen gebruiken als je dat makkelijker vindt. Persoonlijk vind ik het lekkerder om het fijn te malen in een keukenmachine of hakmolentje, want dan kun je de textuur naar eigen hand zetten. Ik maal dan ook de amandelen net iets grover dan meel voor een betere textuur. Daarbij komt kijken dat een kilo amandelen (ongebrand en ongezouten) voordeliger is dan zo'n friemel zakje amandelmeel dat je in de bio winkel kunt vinden. 




zondag 28 oktober 2012

Scrumble met palmkool


Okee, het ziet er misschien niet super lekker uit, maar dat is het stiekem wel...Ik heb een groente tas en soms vind ik daar groente in waarvan ik eerst eens flink op mijn hoofd krab en diep ga graven in mijn recept repertoire om tot een lekker gerecht te komen. Dit keer was het palmkool, wat zeer lekker kan zijn als je weet wat je ermee kan doen. Anders wordt het een groot fiasco. Ondertussen heb ik een recept ontwikkeld wat de palmkool zeker tot zijn recht laat komen en niet maskeert, om het zo goed en zo kwaad te verorberen. Dus drie hoeraatjes voor de palmkool die ik tegenwoordig met blijdschap ontvang in mijn groente tas. Lekker met geroosterde pompoen en quinoa.




Binnen het recept gebruik ik kurkuma. Dit is geheel optioneel. Het is meer dat het een geel achtige kleur aan het gerecht geeft, wat er wat ei-achtig uitziet. De tofu pers je zoveel mogelijk vocht uit, zodat het beter andere smaken opneemt en de textuur ten goede komt.

De rozijnen en bieslook zijn niet alleen garnering om er mooier uit te laten zien, het is ook een interessant element van smaak. Het geeft een verrassend effect. Echt de moeite waard om die 2 el rozijnen te hakken en toe te voegen.

zondag 14 oktober 2012

Pompoen ravioli


Het is een tijdje geleden dat ik deze ravioli heb gemaakt. Maar het is zeker de moeite waard om het in de deze tijd, waarbij je overladen wordt met pompoenen, te maken. Dit recept is zeker niet moeilijk, alleen het kost wat tijd om te bereiden. Dus ik dacht: ach... het is herfstvakantie, dus nodig ergens deze week, wanneer het buiten heel hard regent, een vriend of vriendin uit of laat je kinderen mee helpen en ga lekker kokkerellen. Geniet vervolgens 's avonds van je herfstige ravioli.





Bij de ravioli heb ik een champignonsaus gemaakt en spinazie gegeten. Uiteraard kan er van alles bij. Experimenteer erop los, zou ik zeggen! Natuurlijk kun je dat ook met de vulling doen. Maar goed...

Hier het receptje:

Fruit in ruim olijfolie 125 gr. in plakjes gesneden kastanje champignons zo'n 10 min. voeg de laatste 2 minuten 2 gehakte tenen knoflook toe, fruit mee. Voeg 1 volle el bloem toe fruit 2 minuten zachtjes mee. voeg 200 ml haver-/sojaroom (of melk) toe breng aan de kook en klop goed met een garde om klontjes te voorkomen. Kook een paar minuten tot het de juiste dikte heeft. Breng op smaak met 1 el gistvlokken, nootmuskaat, peper en zout.



Heb deze week, of volgende week, een herfstige en fijne vakantie met veel warme sokken, dekentjes en een warme oven vol met heerlijkheden.

donderdag 4 oktober 2012

Pompoentaart


De wind waait blaadjes om je oren, ik heb weer een trui aan en ik ben deze week twee keer tot op mijn onderbroek nat geregend. Oftewel: het is herfst. Ik moet zeggen, ik houd echt van de herfst. De natuur is op een prachtig punt en je kunt lekker binnen, met warme sokken aan en een theetje erbij, een beetje bakken en koken. Ik ben een echte huismus, wat ik in de herfst dan ook kan uitleven. Niet te vergeten houd ik ontzettend van de herfst keuken, oftewel: knollen, rapen, pompoenen, maïs, de verwarmende specerijen en heerlijke appeltjes, peren en pruimen...noem maar op. "Mmm".
Ondertussen heb ik al de nodige pompoenen verorberd op allerlei wijzen: geroosterd, in een soepje, gefrituurd, ga zo maar door. Maar nu dacht ik: laat ik eens iets nieuws doen met de pompoen(en niet omdat het rijmt). Zo kwam ik een filmpje tegen waar een recept in voorkwam waar ik enthousiast van werd, namelijk pompoen tiramisu.
Toen vond ik toch echt dat ik dat moest maken. Dus heb ik het recept 'geveganiseerd'. Vaak is het bij mij zo dat ik een aantal keren het nieuwe recept moet maken tot ik tevreden ben met het eindresultaat.
Dit keer was de eerste keer goed gelukt, dus ik vond het 't waard om het recept hier te posten!

Het is een vrij luxueus taartje geworden, met verwarmende specerijnen, romigheid van de pompoen en een verfrissende noot door de sinaasappel, wat het al met al niet te zwaar maakt!




Voor de pompoen puree heb ik een klein pompoentje schoongemaakt, met een vork ontzaad en in stukken gehakt. Vervolgens heb ik het gaar gekookt en afgegoten. Daarna heb ik de pompoen grof geprakt (zodat je het beter kunt afmeten) en bij de suiker, sinaasappelrasp en kruiden gedaan. Pureer nu het mengsel grondig met een staafmixer tot je een glad geheel hebt. Het is handig als de pompoen nog warm is, want dan smelt de suiker er goed doorheen, zodat je geen korreltjes in je puree hebt. Voeg nu 1/3 deel van de tofu crème toe en roer erdoorheen.

Het kruidenmengsel bestaat uit:
1 el gemalen kaneel
1 tl gemalen piment
1 tl gember poeder
1/2 tl gemalen kardemon
1/2 tl geraspte nootmuskaat

Doe alle specerijen in een potje met schroefdeksel. Schud even en ziedaar: een koek-/pompoen kruidenmengsel dat je voor dit recept kunt gebruiken, maar ook in muffins, koekjes, appelcrumble, etc. Het geeft in ieder geval aan elk gerecht een verwarmend herfst tintje (en wie wil dat nou niet!).

Zijden tofu is te koop in de biologische winkel of toko.


dinsdag 25 september 2012

Pindasaus


Een week is zo om, voordat ik er erg in heb. Desalniettemin is hier toch een recept voor de beste pindasaus ooit (oké, dat vind ik, maar smaken verschillen uiteraard). Ik weet dat het niet zo netjes is om dit te zeggen over je eigen pinda saus. Maar ik vind mijzelf best een pindasaus expert, aangezien ik al vele recepten heb uitgeprobeerd en bij deze ben blijven steken. Verder eet ik heel, maar dan ook heel, graag pindasaus!

donderdag 6 september 2012

Limoentaart


Dit is bij uitstek een van mijn lievelingstaarten tot nu toe. Ik heb de taart al meerdere malen gemaakt en heb hem ondertussen aardig in de vingers. De oorsprong vindt zich bij een recept van (je raad het al) Isa Chandra Moskowitz, alleen naar mijn smaak hier en daar aangepast. Bijvoorbeeld heb ik bij dit recept de hoeveelheid suiker beduidend verlaagd. Ik houd van zoet, maar het mag, naar mijn idee, niet de overhand hebben. Sowieso heb ik snel last van mijn suikerspiegel, waardoor ik altijd de hoeveelheid suiker verlaag, voor zover het gerecht het toelaat en het niet afdoet aan de smaak. Wel ben ik van mening dat suiker niet verkeerd is, zolang je het met mate eet (zoals bij heel veel dingen). Ik eet over het algemeen gezond, maar het moet het genieten van wat ik eet niet belemmeren. Dat zou ik gewoonweg niet kunnen; ik houd te veel van eten.

Ik kan gebak of ander zoetgoed al snel zwaar vinden. Deze taart heeft dat een stuk minder door de limoen. Citrusvruchten geven over het algemeen hetgene wat je bakt een verfrissende noot, wat de zoetheid weer in balans brengt.


150 gr. koekjes is ongeveer 20 volkoren koekjes in het formaat van een maria kaakje.

zondag 26 augustus 2012

Soda brood


Hier is een lekker en vooral simpel sodabroodje. Het brood is snel bereid. Zet vervolgens het brood een uurtje in de oven om daarna het brood meteen op te eten. Vergeet niet te blazen. Het karwijzaad geeft een goede noot aan het brood. Het brood is daardoor erg lekker met appelstroop. Het karwijzaad kun je eventueel weglaten, maar ik moet wel zeggen dat het de eventuele bijsmaak die soda kan geven een beetje verbloemt. Baksoda natrium bicarbonaat is een type rijsmiddel die ik heb gevonden bij de toko. Je zou het ook bij een drogist kunnen proberen. Thuis gebruik ik soda ook wel om mee schoon te maken. Dat werkt erg goed: alles glimt terwijl je er niet zoveel voor doet. Dit vind ik altijd gunstig. Een vriendin van mij poetst haar tanden met soda en ik weet dat je ook je haar ermee kunt wassen. Een multifunctioneel middel dus. Als je het gene kunt eten waarmee je ook kunt schoonmaken is dat in mijn ogen altijd goed ten aanzien van het milieu, waar ik op let. Zo maak ik soms ook schoon met bijvoorbeeld citroensap of azijn.
Vergeet niet het brood met water te besproeien voor het brood in de oven gaat. Dit zorgt namelijk voor een betere korst. Als je vaak last hebt van een lekker en gaar brood maar met een knoert harde korst kan het tevens helpen om een ovenvast schaaltje met water onderin de oven te zetten. Dit verandert de luchtvochtigheid in de oven doordat een deel van het water verdampt en dit maakt de korst knapperig maar niet hard.

zondag 19 augustus 2012

Roedjak


Dit recept is geïnspireerd op een recept uit het Groot Indonesisch Kookboek van Beb Vuyck. Een geweldig kookboek, als je de basis wilt weten van het Indisch koken. Dit boek heb ik ooit gekregen van mijn tante. Het boek valt bijna uit elkaar - zo gebruikt was hij al. Desalniettemin ben ik er ontzettend blij mee, omdat het geen overbodige luxe is voor een leek zoals ik als het gaat om Indisch koken. Wel kon ik het laatst niet laten om, toen ik in een kringloop aan het rondsnuffelen was, nog een mooi Indisch kookboek te kopen. De foto’s zijn typisch jaren '70 en absoluut niet appetijtelijk. Maar de recepten zijn aardig, de uitleg idem dito en ik viel voor de mooie illustraties. Ook zag ik een boekje met wat informatie over zeewieren, waar ik mij de laatste tijd ook in verdiep. Er gaat een wereld van ziltigheid en rare namen voor mij open. Rondom voeding heb ik altijd honger. Uiteraard letterlijke honger, maar ook figuurlijk naar de kennis over voeding. Dus ik zit de laatste dagen af en toe lekker in de zon te lezen.


Ik heb meloen, appel en komkommer gebruikt, maar je kunt het prima naar smaak of naar wat je in huis hebt aanpassen. Ik had dit in huis en vind dit een erg lekkere combinatie.
Verder heb ik stevia gebruikt, maar als je dat niet hebt kun je het vervangen door 1 á 2 theelepels rietsuiker.


Het recept op de rechter bladzijde (opor van eend) mag je van mij best maken hoor, maar ik weet nog niet zo zeker of ik dan bij je kom eten…

dinsdag 14 augustus 2012

Rauwe courgette salade

Op de markt en in de biowinkels, waar ik mijn boodschappen aan het doen was, vlogen grote hoeveelheden courgettes aan mij voorbij. Ook was ik laatst op een bruiloft en toen ik daar over het landgoed liep kwam ik een klein tuintje tegen met heel veel courgettes en pompoenen die klaar waren om geoogst te worden. Ik heb mij moeten inhouden om niet stiekem een courgette mee te nemen. Ze zagen er zo mooi uit! Oftewel: het is courgette tijd. Ik kijk nu al uit naar de pompoenen, appels, peren en maïs (die je hier en daar al ziet). Dit luidt voor mij altijd de herfst in. Eenmaal thuis gekomen heb ik een lekkere salade gemaakt met…courgette.

zaterdag 11 augustus 2012

Tofu pedas


Voortbordurend op mijn Indische kook fase hier een lekker tofu bijgerechtje. Ik heb de vrijheid genomen om het salam blad te vervangen door citroenblad, oftewel daun jeruk. Salam blad (daun salam) had ik niet in huis, dus ik heb het door citroenblad vervangen wat ook goed uitpakte. Vergeef mij de waarschijnlijk amateuristische, eventueel zelfs barbaarse, aanpassing.
Citroenblad is te vinden in de toko, zowel gedroogd als wel de verse variant. Ik heb hier de gedroogde versie gebruikt.


Hier is ook een How-to-press-tofu filmpje, voor de leukigheid. Ik vind het een droog, maar ergens hilarisch, filmpje dat toch maar weer heel duidelijk uitlegt wat te doen met je tofu. Zo zijn er uiteraard tien duizend van zulk soort filmpjes te vinden op youtube. Altijd leuk om te bekijken (of ben ik de enige hierin?).
Ik moet eerlijk bekennen dat ik lang niet altijd het geduld heb om mijn tofu net zoals in het filmpje te persen. Soms knijp ik voorzichtig tussen mijn handen zoveel mogelijk water uit de tofu en dep de tofu vervolgens goed droog. Wat ik wel met bijna al mijn tofu doe is het invriezen. Dan heb je het handig op voorraad, en het allerbelangrijkste: het komt de textuur ten goede. Echt een aanrader.
                     Bron: Groot Indonesisch kookboek van Beb Vuyk.

vrijdag 3 augustus 2012

Sambal goreng boontjes

De laatste twee weken heb ik weer wat meer Indisch gekookt. Dit was naar aanleiding van het vinden van mooie, enigszins betaalbare sperziebonen. Het seizoen van de sperzieboon is in zicht en daar pluk ik de groenten van. Één van mijn vriends lievelingsgerechten  is sambal goreng boontjes. Laatst had hij een officiële wat-zijn-mijn-lievelingsgerechten lijst opgesteld. De lijst was nog net niet geplastificeerd. Zo officieel was het. Wel is de lijst netjes opgeborgen in onze boekenkast, wat al een hele eer is, want niet alles komt zomaar in onze boekenkast terecht. Door het sambal goreng boontjes incident was ik even gefixeerd op de Indische keuken.  De Indische keuken komt af toe in mijn kookrepertoire boven drijven, aangezien sommige gerechten mij aan mijn jeugd herinneren (bijvoorbeeld sajoer van kool met tempeh). Er zit namelijk hier en daar Indisch bloed in mijn familie. Te weinig om mij geheel verbonden te voelen met het Indisch zijn, maar genoeg om bepaalde Indische dingetjes te herkennen. Mijn manier van Indisch koken is ook een zeer Nederlandse manier, met een vega draai eraan gegeven. Bijvoorbeeld: ik gebruik absoluut geen trassi. Er zijn er genoeg die dit waarschijnlijk niet volwaardig Indisch vinden. Maar ja, dat krijg je als je genen maar een kwart Indisch zijn (en een vriendje die niet heel heet kan eten).
Dus hier mijn versie van sambal goreng boontjes: 


Je kunt ook in een keukenmachine of klein hakmolentje de boemboe maken. Dit doe ik soms als ik wat meer haast heb. Let er wel op dat dit een verschil maakt in textuur.
De rietsuiker vereffent de scherpte van de sambal, wat de smaak goed in balans brengt. Maar je kunt ook ietsje minder sambal gebruiken als je niet van scherp houdt.

Hak een handje pinda’s grof en rooster deze in een droge koekenpan op halfhoog vuur tot ze wat bruiner zijn. Voeg er op het eind 2 a 3 eetlepels geraspte kokos aan toe en rooster even mee tot de kokos ook bruiner is. Lekker als strooisel over rijst.

zondag 22 juli 2012

Geroosterde amandelen en pompoenpitten


Beloofd is beloofd… Er kwam even een picknick tussendoor, maar zie hier een bericht over de geroosterde amandelen en pompoenpitten. Het receptje is super simpel. Vandaar dat ik het niet verder heb uitgeschreven met pen op papier. Zowel voor de high tea als voor de picknick heb ik de geroosterde pitten en noten geserveerd, vooral omdat het super snel en poepsimpel is om te maken. Het is echt een lekker dingetje voor erbij. Zo’n schaaltje amandelen zou je ook gewetenloos voor de buis kunnen verorberen. De geroosterde pompoenpitten kunnen tot slot een extraatje zijn voor over een salade.

Geroosterde amandelen:
Wat je nodig hebt: 150 gram amandelen,  1 tl paprikapoeder, ½ tl cayennepeper (kan ook naar gelang hoe scherp je het wil iets meer of minder), ½  tl gedroogde rozemarijn, 1 ½ el olijfolie, ½ tl miso vermengd met 3 a 4 tl water.
Wat te doen: neem een ruime koekenpan en rooster de amandelen op laag vuur ongeveer 5 minuten (gebruik hier nog geen olie, dat komt later). Ze zijn goed geroosterd wanneer ze iets donkerder van kleur zijn, je ze af en toe hoort knappen en ze goed geuren. Ondertussen kun je de paprikapoeder, cayennepeper en de rozemarijn in een schaaltje met de olijfolie vermengen. Heb je gekruide olie en miso papje klaar staan, want nu moet je snel handelen! Voeg het oliemengsel toe aan de amandelen. Roer snel om, zodat alle noten gecoat zijn met de olie. Bak niet langer dan 30 seconden mee, anders verbranden je kruiden. Blus het geheel af met het miso papje en laat het vocht verdampen. Zet het vuur uit en laat de noten in een diep bord, goed uitgespreid, afkoelen. Klaar!


Geroosterde pompoenpitten:

Wat je nodig hebt: 100 gram pompoenpitten en 1 el tamari. Meer niet.

Wat te doen: neem een ruime koekenpan. Rooster op laag vuur de pompoenpitten. Op een gegeven moment hoor je de pitten knappen en zie je dat ze een beetje oppoffen. Verder gaan ze geuren en kleuren iets donkerder. Dit duurt ongeveer 5 minuten. Zet het vuur uit en hevel de geroosterde pompoenpitten over in een diep bord en voeg  de tamari toe. Roer het geheel goed om zodat alle pompoenpitjes een laagje tamari hebben. Blijf even roeren tot het wat meer is afgekoeld, anders kunnen de pompoenpitten teveel aan elkaar gaan plakken.


Alvast een tipje van de sluier die ik oplicht: volgend weekend is hier een mini feestje. Dus nog 5 nachtjes slapen voordat ik een half kaarsje kan uit blazen…Wees erbij!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...